Je merkt gewoon dat mensen minder alleen zijn
Op een dinsdagmiddag hangt er een warme sfeer in de ontmoetingsruimte van Het Waal in Emmerhout. Aan een tafel worden kerstkaarten gemaakt. Een andere bewoonster breit. De koffie staat klaar en bewoners lopen binnen voor een praatje.
Het voelt als een huiskamer
Dat is precies wat de bewoners wilden bereiken toen er twee jaar geleden meer activiteiten werden georganiseerd in het wooncomplex. Inmiddels is de ontmoetingsruimte uitgegroeid tot een plek waar bewoners elkaar ontmoeten, samen activiteiten ondernemen en naar elkaar omkijken.
"We zorgen voor elkaar", zegt Ellie Oosting.
Even de deur uit
Voor sommige bewoners lijkt het heel vanzelfsprekend om even aan te schuiven bij een kop koffie of een activiteit. Voor anderen is dat minder makkelijk.
Sommige bewoners woonden al jaren in het complex zonder veel contact met anderen. Ze kwamen weinig buiten de deur en deden niet mee aan activiteiten.
Toch zagen Ellie Oosting, Harry Wevers en Martin Stoppels dat veranderen.
"We weten dat de eerste stap soms lastig is", vertelt Harry. "Mensen moeten er vaak even over nadenken."
Een uitnodiging wordt niet altijd meteen aangenomen. Maar als bewoners eenmaal een keer komen kijken, komen ze vaak terug.
Dat merken de drie initiatiefnemers steeds weer. Mensen die eerst weinig contact hadden, kennen nu andere bewoners. Bewoners die zich vaak alleen voelden, hebben nu vaste momenten om anderen te ontmoeten.
"Mensen die anders nooit ergens zouden komen, hebben nu sociale contacten."
Van koffie drinken tot samen uit
Inmiddels is er van alles te doen in Het Waal. Er zijn koffieochtenden, bingo's, kaartmiddagen, schilderlessen en iedere week wordt er gesjoeld.
De kaartclub is uitgegroeid tot één van de populairste activiteiten. Regelmatig zitten zestien bewoners samen te klaverjassen. Daarna blijft iedereen vaak nog even zitten voor een drankje en een praatje.
"Je moet er zelf een feestje van maken."
Naast de vaste activiteiten zijn er ook bijzondere uitjes. Zo maakten bewoners samen een rondvaart op het Lauwersmeer met hapjes en drankjes. Rond kerst werd er een vijfgangendiner georganiseerd.
Maar volgens de bewoners zijn het vaak juist de kleine momenten die het verschil maken.
Een kop koffie. Een praatje in de gang. Even samen ergens om lachen.
Omkijken naar elkaar
De activiteiten zorgen voor gezelligheid. Maar ze zorgen ook voor iets anders.
Doordat bewoners elkaar beter kennen, hebben ze sneller in de gaten wanneer iemand hulp nodig heeft.
Als iemand ziek is, gaat er even iemand langs. Nieuwe bewoners krijgen een welkomstbloemetje. Bewoners die slecht ter been zijn, worden opgehaald voor een activiteit en na afloop weer thuisgebracht.
"We weten sneller hoe het met elkaar gaat", vertelt Ellie.
Dat geeft een gevoel van betrokkenheid en veiligheid.
Toen een bewoonster haar negentigste verjaardag vierde, verrasten medebewoners haar met een feestelijke boog en ballonnen bij haar voordeur. Tijdens oudjaarsavond stonden bewoners samen buiten naar het vuurwerk te kijken.
"Dat gebeurde heel spontaan", vertelt Harry. "Dat is juist fijn voor mensen die anders alleen zouden zijn."
Een plek van de bewoners
Wat de bewoners misschien nog wel het mooist vinden, is dat alle bewoners van Het Waal mee kunnen doen.
Nieuwe ideeën zijn altijd welkom. Zo geeft een bewoonster die goed kan schilderen iedere week schilderles. Andere bewoners helpen met het schoonhouden van de ruimte, zorgen voor wat lekkers bij de koffie of denken mee over nieuwe activiteiten.
"We doen het met elkaar", zegt Martin. "Iedereen mag zijn ideeën inbrengen."
Daardoor voelt de ontmoetingsruimte als een gezamenlijke huiskamer. Een plek waar bewoners zich welkom voelen en waar altijd ruimte is voor een gesprek.
Samen maken we het verschil
Om activiteiten makkelijker te kunnen organiseren, kreeg de ontmoetingsruimte met steun vanuit het leefbaarheidsbudget van Lefier een keuken. Daardoor kunnen bewoners eenvoudiger koffie zetten en samen eten en drinken.
De bewoners zijn daar blij mee. Maar uiteindelijk gaat het hen niet om de ruimte of de voorzieningen.
Het gaat om wat er gebeurt als mensen elkaar ontmoeten.
Bewoners die eerst weinig contact hadden, kennen elkaar nu. Er wordt samen koffiegedronken, gekaart en geknutseld. Mensen kijken vaker naar elkaar om en weten elkaar sneller te vinden als er hulp nodig is.
"We halen onze energie uit het contact met de mensen", zegt Ellie. "Als je ziet dat iemand blij wordt omdat hij erbij hoort, dan doe je het daarvoor."
Het hoeft niet groot te zijn
Ellie, Harry en Martin hopen dat hun verhaal andere bewoners inspireert. Niet omdat iedereen een activiteitencommissie moet beginnen. Maar omdat verbinding vaak klein begint.
Met een praatje. Een kop koffie. Een uitnodiging. Of gewoon even vragen hoe het gaat.
"Je moet spontaan zijn, behulpzaam en iets voor een ander over hebben", zegt Ellie. "En vooral volhouden."
Want als bewoners elkaar weten te vinden, gebeurt er iets moois. Dan ontstaat een plek waar mensen zich thuis voelen. Een plek waar bewoners naar elkaar omkijken. En een plek waar niemand er alleen voor hoeft te staan.