Van huurhuis naar koopwoning, zonder te verhuizen!
Serena en Patrick uit Sappemeer grepen die kans met beide handen aan! Sinds kort zijn ze de trotse eigenaars van het huis, dat Patrick en zijn moeder tot nu toe huurden van Lefier. Mooie bijkomstigheid: het is dus niet zomaar een anoniem adresje, omdat je nu eenmaal dak boven je hoofd nodig hebt. Het gaat om een écht thuis. Een huis vol herinneringen, dat op deze manier van generatie op generatie in de familie van Patrick kan blijven.
De Mattheus Mulderstraat ligt in een plezierige, groene en rustige wijk van Sappemeer, met veel vrijstaande en halfvrijstaande huizen. Geen wonder dat Patrick er graag wilde blijven; hij woont er al 28 jaar. Hij is geboren in de kamer waar Serena en hij nu slapen; zijn oude tienerkamer is nu de kinderkamer voor hun dochter van 2. Op de tafel liggen twee veelbelovende brochures voor de nieuwe keuken, want ze hebben plannen voor een flinke verbouwing. Daar hebben ze zin in.
Patrick vertelt: “Het is een huis uit 1947, met lekker veel sfeer. Dat vind ik prachtig! De meeste moderne huizen zijn van die eentonige blokkendozen, met een piepklein tuintje van postzegelformaat. Hier hebben we een enorm diepe achtertuin; waar vind je dat nog, als starter op de woningmarkt? Ik wil hier echt niet weg! Dus toen ik ontdekte dat alle woningen in de straat koopwoningen werden zodra de huurder eruit ging, hebben we samen gekeken naar wat onze opties zijn. Toen wilden we graag met Lefier in gesprek om te kijken wat daar de mogelijkheden waren om de woning over te nemen. Uiteindelijk hebben we het proces in gang gezet om de woning te kopen en kregen we een mooi aanbod van Lefier. Hier hebben we volmondig ‘ja!’ op gezegd.”
Serena vult aan: “Patrick is enorm gehecht aan deze plek. Zijn thuis. Het is fijn dat dit in overleg met Lefier mogelijk was. Voor ons als starters was het al heel lastig om een andere woning te vinden. Het contact met Lefier en het proces naar de overdracht toe was heel fijn. Het is mooi om te zien dat onze dochter kan opgroeien in hetzelfde huis als waar Patrick en zijn vader zijn opgegroeid. We kunnen het straks helemaal ons eigen maken en dat is fantastisch. De moeder van Patrick is natuurlijk ook heel blij dat het zo gegaan is. Het is perfect!”
En nu? Verbouwen!
Patrick en Serena branden enthousiast los. “We vinden het een leuk huis en de moeder van Patrick heeft ook veel met hem overlegd bij de inrichting, maar we willen het ons wel een beetje meer eigen gaan maken. Bovendien wat doen aan de energiezuinigheid. We moeten nog even puzzelen met het budget, maar we hebben ambitieuze plannen. Nu is er een deur naar een vrij kleine keuken. Die metselen we dicht; op de plek van het achterraam komt een mooie uitbouw richting de schuur, zodat je in een grote, open ruimte een U-vormige keuken in kunt lopen.” Over de stijl moeten ze het nog even hebben; Patrick is meer van het ‘landelijke’, Serena houdt van modern en toch ook warm. Maar daar komen ze wel uit.
Patrick doet er nog een paar schepjes bovenop: “We denken aan een meerjarenplan, van hooguit vijf jaar. Beneden moet het eerst klaar zijn. Houten vloer eruit, betere isolatie, liefst beton met vloerverwarming. En dan dóór: een vaste trap naar de zolder (nu nog zo’n luik met vlizotrap), waar je een heel mooie extra ruimte zou kunnen maken. Op het dak mooiere, traditionele dakpannen en misschien een dakkapel. Natuurlijk allemaal in overleg met de buurvrouw, dat vinden we belangrijk. O ja, ik ben hovenier, dus ik weet wel wat ik met de achtertuin zou willen: omtoveren tot een idyllisch mini-parkje. Compleet met wandelpaadjes, een terrasje, een bankje, een theekoepeltje, een doorkijkje, misschien een vijver. Het is er groot genoeg voor!”
Serena trap nog even op de rem: “Die vijver, dat weet ik niet hoor. Van mij mag het ook wat praktischer, zodat kinderen er veilig kunnen spelen zonder iets kapot te maken of in de vijver te vallen. Weet je, we doen het gewoon alle twee: mini-parkje én handige speeltuin!”