De held van de straat, met NLdoet!
De bewoners van de wijk met de niet-officiële naam ‘Achter Mensing’ (op Erica, gemeente Emmen, bij de sportvelden) ontdekten dat je met een zaterdag samen klussen gemakkelijk drie of vier vliegen in 1 klap kunt vangen: schone en veilige achterpaden en brandgangen rondom huis, vanzelf wat meer saamhorigheid met de buren en ten slotte veel meer afwisseling, kleur en biodiversiteit in de groenstroken, dankzij een uitgekiend nieuw Groenplan van de gemeente. Met inspraak! Nog gezellig ook, zo’n wijkdag. Hoe en waarom, dat moeten we even uitleggen.
Het idee kwam van de Werkgroep Achter Mensing. Zij hoorden: “Die brandgangen en stegen tussen de woonblokken, soms wat rommelig en ’s avonds best donker, kunnen we daar zelf niet iets aan doen?” Bovendien, ze heten niet voor niets brandgangen; de brandweer moet er in geval van nood goed door kunnen met de brandslang. En er moet natuurlijk voor de omwonenden altijd een vluchtweg open zijn.
Lefier zorgde in samenwerking met de werkgroep alvast voor verlichting met Solar lampen op zonne-energie, die gaan standaard in het donker 30% aan, zodat je wat kunt zien. Pas als er iemand langs de sensor loopt is er 100% licht. Dat is alvast goed voor een deel van de veiligheid; daarnaast was het nodig om onkruid weg te halen en hagen te snoeien.
In de De Wildestraat komen we huurder Dugan tegen. Druk bezig met schoffelen, hij valt mos en graspollen aan met de schop en knipt takken af die hinderlijk in de weg hangen. Dugan is een nieuwkomer, want hij groeide op in Syrië, het Koerdische deel. Zijn vrouw en drie jonge kinderen heeft hij al drie jaar niet meer gezien, nou ja, alleen met beeldbellen. “Ze komen over twee maanden hiernaartoe! Ik doe vandaag mee, omdat ik de mensen graag wil helpen. Leer ik meteen een beetje beter Drents!” Buurtgenoot en oud-leraar bedrijfseconomie Arnold (79 jaar) die hier al dik 50 jaar woont, luistert geboeid naar zijn verhaal: “Ik neem mijn petje diep voor hem af, als ik een petje had. Respect!” Egbert Vos woont officieel niet meer in de wijk van zijn jeugd, hij komt nog veel bij zijn ouders. Hij leent Arnold snel zijn petje, zodat hij het even kan laten zien. Petje af! Het Nederlands van Dugan is nog niet heel goed, maar hij snapt meteen dat het een mooi compliment is.
Ondersteuning genoeg
Het is niet zo dat de huurders vandaag in hun eentje moeten aanmodderen, met wat gereedschap en een kruiwagen van wijkbewoners en Lefier. Onder andere bewonersparticipant Mannie van der Velde is er, samen met haar collega Kim, die is wijkbeheerder.
Mannie vertelt: “Deze wijkdag is een mooi voorbeeld van wat een actieve werkgroep kan betekenen voor een wijk of dorp. Het is fantastisch wanneer verbinding ontstaat tussen wijkbewoners en organisaties door samen aan de slag te gaan in de achterpaden en mee te denken over de woonomgeving”. Kim kan wel de politiek in, want ze heeft het niet over verwaarloosde stoepen en onkruid, maar over “verdwaald groen”. Daar moet ze zelf ook wel om lachen.
Gebiedscoördinator Vincent Mooi van Lefier vindt het “een geweldig initiatief”. De vorige dag zijn er al schoolkinderen bezig geweest met opruimen van zwerfafval. Zo raakt iedereen betrokken.
Henk Berghuis van de Dorpsraad Erica (erkend gesprekspartner van gemeenteraad) én lid van de Werkgroep Achter Mensing vertelt wat ze allemaal doen om de leefbaarheid in de buurt te verbeteren: “We vragen bijvoorbeeld ook om maatregelen die het verkeer vertragen, zodat je hier veilig buiten kunt spelen. Nu we er toch zijn: we kunnen nog wel wat versterking gebruiken in de werkgroep. Het is niet moeilijk, heel nuttig, ook voor je buren. Je leert op een makkelijke manier nieuwe mensen kennen en je mag zelf bepalen hoeveel tijd je erin stopt. Je bent van harte welkom!”
Achter de schermen werkte de maatschappelijke organisatie Sedna mee.
Voor buurtsportcoach Bjarne Hemme is het een laagdrempelige manier om zijn gezicht even te laten zien. Op het pleintje bij de sporthal aan de Semsstraat hangen feestelijke vlaggetjes; de koffie en thee staan klaar, met iets lekkers. Voor de kinderen is er een mega springkussen. Een toevallige voorbijganger vraagt of zijn twee peuters er even op mogen springen, ook al was hij niet van plan om mee te gaan opruimen. Het mag.
Vrijwilliger Marleen van De Schoonbrigade (“Ik doe 1001 soorten vrijwilligerswerk! Altijd weer genieten!”) draait aan een Rad van Fortuin met afbeeldingen van soorten zwerfafval. Blikje, sigarettenpeuk, bananenschil. Wie meespeelt, krijgt de vraag: hoe lang doet de natuur erover om een plastic frisdrankflesje af te breken? 100 jaar? Fout! Het flesje blijft voor eeuwig bestaan, als het niet gerecycled wordt.
Er stopt een auto. De Clean Clowns (het is echt waar!) stappen uit. Sunny en Koosje. Het zijn twee drukke dames van middelbare leeftijd, clownesk uitgedost in knalroze bolletjesjassen, compleet met rode neus en gifgroene schoenen. Brutaal bellen ze aan bij wat huizen in de zijstraat, met de vraag “kom gezellig meehelpen, alleen koffiedrinken mag ook best”.
Het verbeterde Groenplan
Grote publiekstrekker tijdens de lunch is de plattegrond van Harry Lanting van de gemeente Emmen. Die hangt op de buitenmuur van de sporthal. Zwart-wit zie je de bestaande beplanting, gekleurd de suggesties voor welke bomen en planten er komen kunnen. Nu is het vooral nog gras, met hier en daar een standaard boom. Harry krijgt meteen gevraagd en ongevraagd advies van bewoners.
De gemeente stelt voor om er in het najaar meer bomen en (bloeiende) planten neer te zetten, die vlinders, vogels en insecten aantrekken, in vaktermen ‘kruidachtigen’. Om de standaard sierheesters van nu te vervangen. Misschien ook fruitbomen zoals appels, peren en kersen. In ieder geval essen en lindebomen, die bloei trekt immers bijen aan. Meerjarige bloemenmengsels en besdragenden, zoals lijsterbes en mispel. Allemaal goed voor de biodiversiteit! Ideeën zijn welkom. “Je moet daarbij ook bedenken dat niet elke soort boom het goed doet op elke plek, maar daar komen we wel uit.”
Huurder Annemieke is blij met de walnootbomen die ze op de kaart ontdekt: “Mooie bomen, bovendien kun je dan gratis walnoten rapen, die blijven heel lang goed.” Ze wijst Harry ook op een wandelpad bij haar op de hoek, dat misbruikt wordt als fietspad. “Mijn man maakt daar vaak een rondje en vindt dan een halve vuilniszak zwerfval. Bovendien verstoort het de rust, dat is jammer, want ik zie soms eekhoorntjes over de schutting lopen. Kunnen de paden niet zo worden aangepast, dat je fietsers een beetje ‘stuurt’, zodat ze eerder geneigd zijn om een klein stukje om te fietsen?” Harry noteert het. Goed idee!