Zoek de verschillen

Student Geschiedenis Pascal Dijkhuizen woont in studentenflat Acero, aan de Esdoornlaan. Hij is daar ‘studentbeheerder’. Dat wil zeggen: je bent ergens zelf student en huurder, je doet in je eigen woonomgeving wat taken voor Lefier, vaak in ruil voor wat korting op je huur.
Marcel Klunder van Lefier is complexbeheerder. Hij loopt regelmatig door je woongebouw en kijkt dan vooral of alles nog wel ‘schoon, heel en veilig’ is. De drie basic woonwensen die Lefier iedereen gunt, want we zijn zuinig op onze huizen én op jou!
Wat mag je van Pascal en Marcel verwachten en wat niet? Zoek de verschillen.

Marcel is één van de drie complexbeheerders bij Lefier. Ze houden een oogje in het zeil bij 104 complexen voor studenten in Groningen en Haren. Met in totaal 3500 wooneenheden, zowel verenigingshuizen met een gezamenlijk huishouden als ‘ieder voor zich’.

Hij vertelt: “3500 wooneenheden lijkt veel, maar uit ervaring weten we wel waar we wat vaker moeten gaan kijken. In driekwart van de gevallen gaat het om bewonersgedrag en brandveiligheid.”

Alles wat wettelijk verplicht is

“Belangrijk: we willen geen boeman of politieagent spelen, wij zijn ook maar uitvoerders van wetgeving. Die bedenkt Lefier niet zelf, het zijn meestal eisen van de Veiligheidsregio, van Handhaving of het landelijk geldende Bouwbesluit voor gebouwen.

Die voorschriften zijn nu net veel strenger geworden, met strikte regels over gemeenschappelijke ruimtes waar een vluchtroute (bij brand) doorheen loopt. Dat was al belangrijk, want als je er bij een brand niet meer door kunt omdat de gang geblokkeerd is met spullen of vuilniszakken, zit je als ratten in de val. Vergeet niet dat er bij een serieuze brand veel rook is en weinig licht, je ziet geen klap.

In feite mag er daar sinds kort helemaal niets meer staan. Dat geldt niet alleen voor studentenhuizen, ook in portiekwoningen zou je volgens de letter van de wet zelfs geen plantje of kerstversiering mogen neerzetten.”

Je moet ook eens wat door de vingers zien

“We doen dus wat volgens de wet moet, maar we willen ook weer niet ‘met een kanon op een mug schieten’. Het is soms lastig uit te leggen. Vaak is de gulden middenweg de beste oplossing. Ieders veiligheid staat voorop, óók die van de hulpdiensten die er onder moeilijke omstandigheden met een brancard door moeten kunnen. Het gaat ons vooral om ‘schoon, heel en veilig’. En we lossen kleine, technische problemen op. We snappen dat je zo nu en dan een feestje wilt houden, met wat overlast voor de buren, kan gebeuren, maar sommige dingen zijn onaanvaardbaar. In zo’n geval geven we eerst een waarschuwing. Onze ervaring leert dat ook hier een goed gesprek altijd beter helpt dan de botte bijl of een boete.”

Complexbeheerder, een mooie en sociale taak

“We maken ook wel eens mee, dat ongeruste ouders ons bellen. Met de vraag ‘We hebben nu al een paar weken niks meer gehoord, we maken ons toch een beetje zorgen.’ Dan bel ik even aan en geef de tip: laat thuis even wat van je horen!

Dat is ook meteen het mooie van dit werk: je bent toezichthouder, aanspreekpunt en maatschappelijk werker ineen. Het is een aparte tak van sport, van alle markten thuis. En je moet het gewoon leuk vinden om met studenten om te gaan. De studentbeheerder of huisoudste in je huis mag ons altijd rechtstreeks bellen, die kennen ons.”

Studentbeheerder Pascal vertelt over zijn rol in huis: “Iemand die ik kende, deed dit al. Die zei: Moet je ook doen, echt iets voor jou. Dus heb ik snel gereageerd, toen er een plaatsje vrij kwam. We zijn in dit gebouw met zijn vieren, voor 10 verdiepingen. Op elke etage heb je 4 clusters met op elke cluster 7 of 8 studenten. 

Als studentbeheerder let je op de gedeelde ruimtes: gang, keuken, gezamenlijke woonkamer. We gaan in gesprek als er iets niet in orde is, of vies, of onveilig, of niet volgens afspraak. Alles in orde, dan maken we sowieso ook een praatje, in de trant van ‘goed bezig!’ Het is veel meer dan alleen controleren, we komen ook in actie als intermediair tussen bewoners en de complexbeheerder van Lefier. Bij ons is dat Otto. Die geeft het dan weer door aan Floor Hoefste van bewonerszaken. Heel nuttig, omdat wij het vanuit het perspectief van de huurders bekijken; we zijn zelf ook student. Het gaat echt niet alleen om het controleren van ongewenst gedrag; we geven Lefier ook (spontaan) creatieve feedback. Zo denken we samen na over wat efficiënter kan, of vriendelijker vanuit het oogpunt van bewoners. Een verbetering in de fietsenstalling, ik noem maar wat. Een goed voorbeeld: sommige clusters zijn heel hecht; dan zie je vaak hele leuke dingen voorbijkomen. Soms leven ze zich op studentikoze wijze flink uit, maar meestal zijn dingen vrij beschaafd. We doen ons best te letten op brandveiligheid, of wat handig is voor de schoonmakers die hier komen, bijvoorbeeld als er ook nog eens droogrekjes voor de was in de weg staan." Ik probeer dingen altijd op een beetje normale, menselijke manier aan te kaarten, niet al te streng. Dat is alleen nodig als er ergens al een geschiedenis is met ‘overtredingen’. Je moet ook wat begrip opbrengen; in de drukke tentamenperiode staat niet ieders hoofd naar opruimen en schoonmaken, je hebt ook periodes met wat meer feestjes. We hanteren overal dezelfde spelregels, maar wel graag met een gepersonaliseerde blik! Er was ook een experiment met internationale studenten, die dan maar één semester bleven. Iets meer reuring en wisselingen in huis, maar wel een erg leuke ervaring erbij.

Ik vind dit werk echt de moeite waard. Zie het maar als een bijbaantje, of een ‘stage voor het echte leven’ compleet met vergaderingen en notulen. Andere studenten doen bestuurswerk, ik doe dit, met veel plezier. Het kost relatief weinig tijd, je leert omgaan met moeilijke beslissingen, iets waarvoor ik me vroeger veel meer zorgen zou maken. Het staat goed op je CV (“kan de verantwoordelijkheid aan”) en je betaalt iets minder huur. Het heeft me eigenlijk nog nooit iets negatiefs gebracht, je medebewoners tonen altijd wel begrip, ze zien wel in dat het in het algemeen belang is. Ik zeg doen!